Geçen akşam klasik gitar müziği seven dostlar misafirliğe gelince, bir süredir dinlemediğim Manuel Barrueco’nun albümlerini birbiri arkasından çalıp nefis bir klasik gitar gecesi yaşadık.
Barrueco bu sene Nisan ve Mayıs başında Ankara ve Istanbul’da birer konser vermişti ama maalesef yoğunluktan gidememiştim.
Mario Frangoulis yeni piyasaya sürülen “Amor Oscuro” (Karartılmış Aşk) adlı harika CD’si ile bize keyifli dakikalar yaşatacak.
Lyambiko geçen sene Türkiye’ye gelip “Jazz in Kalamış” etkinliklerinde çok beğenilen bir performans sunmuştu ama çok istediğim halde maalesef gidememiştim.
30 Haziran’da Aya Irini’de nefis bir konser vardı.
36. Uluslararası İstanbul Müzik Festivali‘nin kapanış gününde Letonyalı mezzo-soprano Elina Garanča, Borusan İstanbul Filarmoni Orkestrası eşliğinde unutulmayacak bir konser verdi.
Kulağa hoş geliyor değil mi?
Ingilizler bu başlığa “wishful thinking” derlerdi herhalde. Öztürkçesi ise “anlat, anlat heyecanlı oluyor” diyebiliriz.
Fado ile ilk defa seneler önce Portekiz’e yaptığım bir iş gezisi sırasında tanışmıştım.
Yorgun ve bıkkın bir şekilde otele yerleştikten sonra, firmadan aradılar ve akşam için beni bir Fado klübüne yemeğe götüreceklerini söylediler.
Son satın aldığım Brio Ensemble’ın Romance albümünü ve Brezilya’lı José Lemos‘un harika sesini dinledikten sonra arşivde uzun zaman dinlemediğim Cencic‘in Scarlatti Cantatas albümünü çıkarıp bir daha keyifle dinledim.
Hem José Lemos hem de Cencic müzik jargonunda “Counter Tenor” sınıfına giriyor. Castrato’ların 21.yüzyıl versiyonlarına “Counter Tenor” yani “kadın sesli tenor” deniyor, aynı Farinelli filmindeki gibi.
Dünyanın gelmiş geçmiş en iyi yorumcularından kabul edilen çellist Jacqueline Du Pré‘nin (1945-1987) kayıtları “Complete EMI Recordings” adı altında 17 CD’lik bir pakette piyasaya sürülmüş.
Bende birkaç CD’si vardı ama bu komple koleksiyon elime geçince hepsini itinayla FLAC’ladım ve hard disk’de güzel bir Jacqueline Du Pré köşesi hazırladım. Çok başarılı kayıtlar, tavsiye ederim.
Eski kayıtlar nedendir bilmem bana yeni kayıtlardan daha fazla keyif veriyor. Placebo değildir umarım.
Arcangelo Corelli (1653-1713) benim çok sevdiğim bir keman virtüözü ve bestecidir. Italya’nın Ravenna bölgesinde doğmuştur. Mezarı Roma’da Pantheon’dadır.
Cumartesi günü Cemal Reşit Rey’de The Anoushka Shankar Project konseri vardı. Pek hint müziğini sevmem ama bir son dakika kararıyla sırf Norah Jones’ın üvey kardeşi diye torpil geçip gittim.
Bu konser klasik hint müziğinin biraz modernize edilmiş bir türüydü ve hiç de fena değildi. Beğendim yani.
Son Yorumlar