Cumartesi günü Cemal Reşit Rey’de The Anoushka Shankar Project konseri vardı. Pek hint müziğini sevmem ama bir son dakika kararıyla sırf Norah Jones’ın üvey kardeşi diye torpil geçip gittim.
Bu konser klasik hint müziğinin biraz modernize edilmiş bir türüydü ve hiç de fena değildi. Beğendim yani.
Anoushka Shankar’ın bu yeni akustik projesi, antik raga-melodik formlarıyla Batı enstrümanlarının zarif birleşimini ortaya koyuyor. Sanatçı, “Rise” (EMI/Angel) ve “Breathing Under Water” (EMI/Manhattan) adlı albümlerinin başarısını takiben, izleyenleri de bu deneyime ortak ederek, kusursuz karizması ve yeteneğiyle sitara modern bir ifade katıyor.
Sonra son çıkan “Breathing Under Water” adlı CD’si elime geçti. Gayet güzelmiş. Türü sevenler bir deneyebilir.
Son Yorumlar